Eg fekk meg ein aleinefjelltur her om dagen.
Me skulle opp i sauebeitet og henta eit gjerde omtrent ved tregrensa, men så måtte Bonden vera heime og passa på nokre dyr. Eg hadde tatt fri frå jobb for å vera med, og dagen var gyllen av sol i haustfargar. Frost i bakken og is på pyttar og tjern, og ikkje eit vindpust. Stillhet.

Sjølvfi med telefonen, med automatisk 'skjønnhetsfilter'.

 

Årets siste sauesamling fekk eg vera med på ein solskinnsdag tidleg i november. Det minka på haustfargane, og det var nesten ikkje sau igjen, heldigvis. 

Me skilde lag omtrent ved tregrensa, og leita på kvar vår plass. Bonden fann den gamle sauen med eit lam. Stabeistet ville heimover, men ho ville absolutt ikkje gå med oss, så ho sette full fart så snart ho såg bonden, tildels med feil retning. Greit å vera to, så me kunne møta her og der. I det brattaste tok ho inn i ura, og la seg ned mellom nokre steinblokker. Der fekk me sett tau på henne, og så måtte me løfta og dra for å få henne tilbake til stien, for ho ville ikkje det same som oss. Deretter måtte me gå med sauen i band ned til bilen. Det vart ikkje akkurat ein enkel spasertur. Men me fekk i alle fall sauen heim.

Dette året hadde me ein liten åker, der potetene var den største suksessen. Me har litt for mykje å gjera, og har ikkje brukt så mykje tid på luking og åkerstell.. Likevel har me alltid håp om at neste år blir det bedre.
Alle ungane var med og hausta poteter. Veldig variabel avling, men me fekk i alle fall eindel flotte. Dei smakar godt, og me har nok til eindel middagar framover.

På slutten av ferien fekk me omsider tatt oss nokre dagar hjå søstera mi i sør-fylket. Her er det også fint å gå tur, og denne gongen fann me eit stort område med markjordbær, og elles ein del blåbær.

Veslebror sov i bæreselen forbi markjordbæra, men vakna då me kom til blåbærlyngen. Heldigvis for han var det ennå nokre jordbær igjen i storesøster sitt spann.
Det må vera fint, å ta seg ein lur, og så vakna ute i skogen og få servert nyplukka bær..

Låg ettermiddagssol, ekrene fulle av heimkomne sauer, eplekake, sure epler og søte epler, nypoteter, gule flekker i bjørkene, kjølige morgonar, nedteljing til fødselsdagar. Snart må kyrne koma heim frå ferie før dei kalvar. Og før me veit ordet av det er veslebror eit halvt år...  September

Ei heilt utruleg flott helg til fjells!

Tenk så rike me er som kan gå til ei hytte i fjellet ei sånn hausthelg, og berre nyta det gylne landskapet, den friske lufta og det utruleg fine varme været. Då kan me tåla at mannen måtte heim for mjølking fredag kveld/laurdag morgon, og at han sprang etter nokre lam på dagen på laurdag.

Me fekk likevel utforska nærområdet, bygga varde på ein haug, ro på eit blikkstille vatn omgitt av solforgylte haustbjørker, setta garn og få raud og fin fjellaure...

I dag var det rett og slett mørkt då eg køyrde til jobb. Med regn og vind i tillegg, så er det verkeleg haust. Haustfargane er også på plass.

Søndag reiste me ein tur til Voss, i 60-årsdag. Og så reiste me heimatt i går. Fantastisk landskap med veldig variabel veg, men noko av det kjekkaste med å køyra Sørfjorden er alle fruktborda i vegkanten. Nå var det masse plommer og epler... Fantastisk godt!
Om du ikkje er i Hardanger så er det også norske epler i butikkane nå.

Torsdag slakta me 30 lam, store og fine. To av dei tok me i retur, og me var innom slakteriet og henta kjøtet på veg heim frå Voss.
Så i går hadde me sjølvprodusert lammekjøt til middag, nesten rett frå fjellet, og nyplukka epler til dessert, direkte frå Hardanger. Kan det bli bedre?
Etterpå lagde me kjøttdeig av dei ukurante kjøttstykkene.

Hausten er komen, med mange fine dagar. Fredag var me borti gamlehagen og prøvde nokre eple. Der er nokre gamle epletre som står ennå, og dei er ganske fine å klatra i. Litt variabelt kor god eplehausten er. Denne Bramli-apalen pleier å gi godt med eple, og dei er kjempegode til matlaging. Litt sure å eta, og litt seine, så dei er ikkje modne på ei stund ennå, men eg ser fram til knallgode eplepaiar.

Sist veke slakta me 3 kyr. Resten av kyrne er bortreist på sommarferie på den garden me leiger, og kvigene har sommarbeite i utmarka. Så nå er det ganske roleg her heime. Berre nokre sauer, hønene, kattane og hundane som er rundt eller i tunet.
Sommaren er ennå ung, sa ungane her om dagen då dei ville bada litt meir. Men eg kan ikkje heilt sei meg enig i det. Det er eit anna drag i lufta, grågåsplogar har me sett fleire av, ferien min er slutt, andreslåtten er i god gang og skulestarten er rett rundt hjørnet.

Tysdag brukte eg ein feriedag frå jobb, og var med Jostein til fjells på kvigeleit, (ikkje våre kviger). Desverre såg me ikkje snurten av kvigene, men me fann noko sau, og fekk nokon av dei med ned til sivilisasjonen. Me var utruleg heldige med været; frost, sol og klart og nesten ikkje eit vindpust.
Er det rart eg er 'galen itte å gå tur'? Det er jo så flott!

søndagstur i haustsol

Søndag var me på Staklandsåsen i nydeleg haustsol.

Ettersamling

Nu er jeg stålsatt, jeg følger det bud,

der byder i høyden at vandre !

Mitt lavlandsliv har jeg levet ut;

her oppe på vidden er frihet og Gud,

der nede famler de andre.
                                                     Henrik Ibsen

Første gong eg kjende dette verset, stod eg på toppen på Folgefonna ein solskinnsdag i mai for mange år sidan. Sommarkledd med ski på føtene og halvsmelta sjokolade i sekken, fantastisk utsikt, og godt sliten etter ein flott tur gjennom fleire årstider.

I går var eg og Jostein på ettersamling i eit fantastisk vær, fjellet skein i haustfargar og sol, og det var skikkeleg slitsomt, men fabelaktig!

Oppi snøen var det ikkje lett å sjå dei kvite ulldottane av nokre dyr, og vinden gjorde det vanskeleg å høyra bjødler. Me fann 7 av dei 14 dyra me mangla, og fekk dei med oss heim. Ikkje heilt fabelaktig, men noko var det nå.

Eigentleg skulle bloggen denne veka handla om konkurransen og kalvar, men har eg vore til fjells så har eg vore til fjells...

Bloggen min kom på 3.plass i bygdeblogg-konkurransen! Det var kjekt å vera med på. Ta gjerne ein kikk på kuprat som tok 1.plassen. :)

Siste veka har me sett inn kyr og kviger, og me har fått to kalvar. Jostein var til fjells på ettersamling i Etne fredag og laurdag, i snø, og alle ungane var flinke å hjelpa til med fjosen. Ekstra kjekt å gi kalvane.

Laurdag var me på sauesamling. Eg og Jostein og to gode hjelparar. Været var ganske fint, og fjellet er så flott! Litt haustfargar fann eg, og masse nydelige blåbær - synd eg berre hadde tid til å plukka litt i munnen i forbifarten.

Det vart tidenes sikkert mest mislykka sauesamling. Mange av sauene fann me ikkje, sjølv om me gjekk og gjekk og gjekk. Nokre av dei sauene me fann var så imot å koma heim, at dei tok til palings og forsvann. Og resten måtte me krangla med sidan dei gong på gong snudde nasen oppover att.

Til slutt kom me ned til hegna med halve flokken, skikkeleg møre og slitne, og skuffa men heldigvis ikkje heilt motlause. Det blir nok eindel fleire fjellturar i haust, ja.

Men dei lamma som kom heim var i alle fall flotte.

Det er haust, eit anna drag i lufta. Med mange bjørker i hagen blir det mykje lauv. Her om dagen var terassen nesten dekka av lauv, og i den nysådde flekken i plenen får ikkje spirene stå aleine.



Kyrne har late dagar og netter ute. Nå er dei så vane med ferie at dei lea nesten ikkje på seg då eg var på beite og snakka med dei i går. Dei gav meg berre eit halvsløvt blikk; åja, er det berre deg..

Litt meir fart i dei som gjekk ned straumgjerdet i dag. Då var det bra å ha så god hjelp av Jonas og Tinka.