Hardangervidda. Sommar og sol, bading, litt snø og litt sauer.

 

Årets siste sauesamling fekk eg vera med på ein solskinnsdag tidleg i november. Det minka på haustfargane, og det var nesten ikkje sau igjen, heldigvis. 

Me skilde lag omtrent ved tregrensa, og leita på kvar vår plass. Bonden fann den gamle sauen med eit lam. Stabeistet ville heimover, men ho ville absolutt ikkje gå med oss, så ho sette full fart så snart ho såg bonden, tildels med feil retning. Greit å vera to, så me kunne møta her og der. I det brattaste tok ho inn i ura, og la seg ned mellom nokre steinblokker. Der fekk me sett tau på henne, og så måtte me løfta og dra for å få henne tilbake til stien, for ho ville ikkje det same som oss. Deretter måtte me gå med sauen i band ned til bilen. Det vart ikkje akkurat ein enkel spasertur. Men me fekk i alle fall sauen heim.

Låg ettermiddagssol, ekrene fulle av heimkomne sauer, eplekake, sure epler og søte epler, nypoteter, gule flekker i bjørkene, kjølige morgonar, nedteljing til fødselsdagar. Snart må kyrne koma heim frå ferie før dei kalvar. Og før me veit ordet av det er veslebror eit halvt år...  September

Det er på høg tid med litt nytt her. Akkurat nå er det stille i huset før veslebror vaknar for mat og kveldskos, så eg får nytta høvet.
På laurdag vog me lamma, og gav dei middel mot flått og snyltarar. Då måtte alle hjelpa til, med å samla sauene, medisinera og notera vekter.

 

 

 Det vart også tid til litt kos med ungane sine sauer før me sleppte dei laus på beite igjen.

King har vore på treningsleir, og fått grundig opplæring i sauegjeting. Nå er han komen heim, og det er berre å fortsetja treninga.

Fosterteljing på sauene. Det ser ut til å bli eindel kopplam dette året og, ja.

Ettersamling

Nu er jeg stålsatt, jeg følger det bud,

der byder i høyden at vandre !

Mitt lavlandsliv har jeg levet ut;

her oppe på vidden er frihet og Gud,

der nede famler de andre.
                                                     Henrik Ibsen

Første gong eg kjende dette verset, stod eg på toppen på Folgefonna ein solskinnsdag i mai for mange år sidan. Sommarkledd med ski på føtene og halvsmelta sjokolade i sekken, fantastisk utsikt, og godt sliten etter ein flott tur gjennom fleire årstider.

I går var eg og Jostein på ettersamling i eit fantastisk vær, fjellet skein i haustfargar og sol, og det var skikkeleg slitsomt, men fabelaktig!

Oppi snøen var det ikkje lett å sjå dei kvite ulldottane av nokre dyr, og vinden gjorde det vanskeleg å høyra bjødler. Me fann 7 av dei 14 dyra me mangla, og fekk dei med oss heim. Ikkje heilt fabelaktig, men noko var det nå.

Eigentleg skulle bloggen denne veka handla om konkurransen og kalvar, men har eg vore til fjells så har eg vore til fjells...

Bloggen min kom på 3.plass i bygdeblogg-konkurransen! Det var kjekt å vera med på. Ta gjerne ein kikk på kuprat som tok 1.plassen. :)

Siste veka har me sett inn kyr og kviger, og me har fått to kalvar. Jostein var til fjells på ettersamling i Etne fredag og laurdag, i snø, og alle ungane var flinke å hjelpa til med fjosen. Ekstra kjekt å gi kalvane.

Laurdag var me på sauesamling. Eg og Jostein og to gode hjelparar. Været var ganske fint, og fjellet er så flott! Litt haustfargar fann eg, og masse nydelige blåbær - synd eg berre hadde tid til å plukka litt i munnen i forbifarten.

Det vart tidenes sikkert mest mislykka sauesamling. Mange av sauene fann me ikkje, sjølv om me gjekk og gjekk og gjekk. Nokre av dei sauene me fann var så imot å koma heim, at dei tok til palings og forsvann. Og resten måtte me krangla med sidan dei gong på gong snudde nasen oppover att.

Til slutt kom me ned til hegna med halve flokken, skikkeleg møre og slitne, og skuffa men heldigvis ikkje heilt motlause. Det blir nok eindel fleire fjellturar i haust, ja.

Men dei lamma som kom heim var i alle fall flotte.

Den aller beste sauen.