Jammen klarte me å komma oss på vintertur til hytta denne vinteren!

Me reiste litt før skulen slutta på fredagen, og fekk med oss solnedgang og skumring på vegen. Ned siste bratte bakken til vatnet, var det så mørkt at det var vanskeleg å sjå kor bratt det var, men det var ingen problem når me tok skia av og gjekk.

Hytta var iskald fredag kveld, så det var godt med ulltepper og tjukke dyner, men i løpet av laurdagen vart det dualeg varmt. Me koste oss med aking, snøholegraving, skitur, sol, god mat, varm hytte, og litt påskestemning på heimvegen på søndagen.

Me fekk ein smak av vinter før jul.

Nytt fjellbeite, for oss og våre sauer, på makalause Hardangervidda.
I fjor var første året vårt i eit beitelag på Hardangervidda, men på grunn av store snømengder kom ikkje sauene til fjells her i fjor. Laurdag var dagen for fjellsending.

Starten heimefrå vart nokre timar seinare enn først tenkt, og med fire timar kjøring var klokka halv fire då me byrja å gå med sauene. Me reiste til fjells ilagmed ein flokk som går i same området som våre skal vera. Mange av sauene i den andre flokken er kjende i beitet, men der var også eindel fjorårslam som ikkje hadde vore der før. Heldigvis er denne bonden veldig godt kjent. Oppover første bakkane gjekk det noko seint, med mange sauer som ikkje visste kor dei skulle, godt beite som frista svoltne sauer, ein Vegvisar som gjekk føre og viste veg men måtte hjelpa til å jaga, eg, Bonden og Hjelparen som ikkje visste vegen, og to hundar som også hjelpte til så godt dei kunne.

Då me kom lengre opp gjekk det noko lettare, sjølv om sauene stadig gjekk litt her og der, og me ikkje alltid kunne sjå fram til vegvisaren kor ferda skulle gå.

Sola skein og det var varmt. Fantastisk flott landskap å gå i. Eg gjekk der og gleda meg over alt det flotte. Og eg tenkte på at når me var komne fram med sauene, skulle det bli godt med ein god matpause i sola før me snudde heimover.

Etter kvart vart det mykje snøfenner, skodde og regnbyger.

Då ville ikkje sauene gå. Dei ville ikkje gå utpå snøen, og når me fekk dei utpå snøen søkte dei mot kanten i staden for å følgja vegvisaren over fennene. Kanskje ikkje så løye når dei ikkje såg anna enn snø, og ikkje visste kor dei var på veg.

Vegvisaren står på venstre sida framfor flokken.

Skodda letta noko, me kom fram der me skulle, og me kunne sjå korleis det var der.

Eg trur sauene får ein flott sommar på fjellet. Nokre har me radiobjødler på, så me veit at dei framleis er der dei skal vera.
Bonden og hjelparen hadde med seg telt og soveposar, for dei ville ikkje heim att før søndagen. Eg følgde vegvisaren ned att til bilen, der me kom litt før elleve om kvelden. Godt med lange lyse sommarkveldar, og veldig korte netter, det var lyst igjen før eg var heime.

Det vart ein lang dag, med ein fantastisk flott og innhaldsrik tur. Vegvisaren, Bonden, Hjelparen og hundane gjorde ein kjempejobb. Og eg gjorde så godt eg kunne.
TAKK for turen!

Årets skitur til hytta hadde me denne helga. Eg og maen var oppe på onsdag med proviant, og fredag reiste heile familien. Strålande sol og nesten ikkje vind. Makalaust flott.
5-åringen bytta på å sitja i pulken og å gå sjølv på ski. 2-åringen sat godt i pulken, men syns det var kjekkast når dei sat der begge to.
Laurdag var me ute på tur, akte, øvde på ploging, grilla pølser på bål, fiska på isen, gravde snøhole mm.
Søndag gjekk me heim i skodde og yr. Og alle syns me hadde hatt ein flott tur.

Me er ikkje van med så mange snødagar her, så me prøver å nytta snøen så snart den kjem. Denne veka var den innom, men vermeldinga sa regn neste dag. Difor fann me ut at me måtte ha oss ein kveldstur etter at dei små var i seng.

Helga for to veker sidan var Jostein til fjells ilag med bror sin.
Eg syns det er flott at han reiser til fjells, men eg kjende på frustrasjon over at eg heller ikkje denne gongen kunne bli med. Igjen sat eg att heime, denne gongen utan bil, og utan energi til å gjera noko spennande ilagmed ungane.

Veka etterpå såg Jostein eit tilbud på pulk/sykkelvogn, og spurde om me skulle kjøpa den og ta ein tur til Nonsbu heile familien? (Eigentleg eit dårleg teikn at me ikkje har skaffa oss pulk for lenge sidan, men..) Eit slik forslag var klingane musikk i mine øyre, så eg sa JA, og reiste på butikken tidleg neste dag for å kjøpa pulk. Der hadde dei ikkje fått inn denne pulken som dei hadde tilbud på, men etter litt om og men, fekk me kjøpt den etter kvart. Værmeldinga var lovande og hjertene gleda seg. Ungane hosta, og nettene var ikkje dei beste, værmeldinga forverra seg noko, og tvilen kjempa mot lengten etter fjellet.

Onsdag gjekk Jostein inn til hytta med proviant, eg sydde sitteunderlag av reinsdyrskinn og ullteppe til å ha i pulken, torsdag pakka me, og me ba dei store fri frå skulen fredag. Værmeldinga sa flott fredag, dårleg laurdag og ok søndag. Og så reiste me, fredag morgon.

Sola skein frå blå himmel, nesten ikkje eit vindpust å kjenna, føret var bra og dagen var makalaus. Me brukte god tid inn til hytta, hadde gode pausar og pulken virka bra for både førar og passasjerar.
Etter fem timar ute på ski var det godt å koma fram til hytta, fyra og laga mat.

Laurdag var været veldig skiftande, med mykje luft og snø, men og glimt av sol. Me heldt oss i og rundt hytta, fyrte og hadde det varmt og godt.

Søndag prøvde me å koma tidleg ut døra, sidan værmeldinga lovde snø og etter kvart regn utover dagen.

Me kom ikkje så langt før det vart godt med snø i lufta, så det vart ein kvit tur, med kort matpause. Dei i pulken hadde det lunt og godt, men syns det var lang nok tur i ruskaværet.
Etterpå smakte det godt med middag og kake på Rygg hjå bror til Jostein, før me fortsette heim til eit iskaldt hus.

Alt i alt hadde me ein makalaus tur, med mykje vær og mange flotte opplevingar.