Hanen vår er ganske staselig, men syng på siste verset sidan han går til angrep på 2-åringen og 5-åringen. Foreløpig får han ikkje gå fritt i hagen.

Desse søte små har derimot mange fine dagar å sjå fram til.

Etter fire veker i spenning kom det pipelydar frå rugemaskinen vår, og det vart hol i det første egget. Desverre hadde den første kyllingen problemer, og den døde då den var komen ut av egget. Dagen etter kom neste. Denne var ut av egget på ein liten time, og den er frisk og rask.
Og så skjedde det ikkje meir med resten av egga. Så nå har me ein einsleg kalkunkylling, ein liten maskot. Den får bli innomhus ei stund til, og så får me håpa den blir venn med hønene etter kvart.

Årets skitur til hytta hadde me denne helga. Eg og maen var oppe på onsdag med proviant, og fredag reiste heile familien. Strålande sol og nesten ikkje vind. Makalaust flott.
5-åringen bytta på å sitja i pulken og å gå sjølv på ski. 2-åringen sat godt i pulken, men syns det var kjekkast når dei sat der begge to.
Laurdag var me ute på tur, akte, øvde på ploging, grilla pølser på bål, fiska på isen, gravde snøhole mm.
Søndag gjekk me heim i skodde og yr. Og alle syns me hadde hatt ein flott tur.

Me er ikkje van med så mange snødagar her, så me prøver å nytta snøen så snart den kjem. Denne veka var den innom, men vermeldinga sa regn neste dag. Difor fann me ut at me måtte ha oss ein kveldstur etter at dei små var i seng.

Ballong.

Mykje innevær for tida, i alle fall på mørke ettermiddagar. Men me gler oss til jul, og lysare tider.
Og fantasi og gode bøker er alltid godt å ha.

 

Årets siste sauesamling fekk eg vera med på ein solskinnsdag tidleg i november. Det minka på haustfargane, og det var nesten ikkje sau igjen, heldigvis. 

Me skilde lag omtrent ved tregrensa, og leita på kvar vår plass. Bonden fann den gamle sauen med eit lam. Stabeistet ville heimover, men ho ville absolutt ikkje gå med oss, så ho sette full fart så snart ho såg bonden, tildels med feil retning. Greit å vera to, så me kunne møta her og der. I det brattaste tok ho inn i ura, og la seg ned mellom nokre steinblokker. Der fekk me sett tau på henne, og så måtte me løfta og dra for å få henne tilbake til stien, for ho ville ikkje det same som oss. Deretter måtte me gå med sauen i band ned til bilen. Det vart ikkje akkurat ein enkel spasertur. Men me fekk i alle fall sauen heim.